โฮ ลืมเตรียมใจค่ะ อ่านแล้วนอกจากน้ำตาซึมก็คือซึมไปเลย ขนาดเห็นคำเตือนก็ยังชะล่าใจเพราะความละมุนของปก น้องน่ารักมากๆ เลยค่ะ
ขอบคุณที่เรียงร้อยเรื่องราวของพวกเขาผ่านสายตาของน้องนะคะ เป็นความอบอุ่นที่ชวนใจฟู แต่เป็นใจที่ฟูอยู่ท่ามกลางหมอก ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกหม่น และอึดอัด อาจเพราะมุมมองของน้องเลยรับรู้เรื่องราวได้บางส่วน อยากจะเข้าใจทั้งพ่อและเจ้านายมากกว่านี้ แต่เพราะน้องคือน้อง ยังดีที่น้องรักพวกเขามากๆ แม้จะไม่เข้าใจกันทั้งหมด น้องก็รักพวกเขาอย่างบริสุทธิ์ใจจริงๆ
สปอย:
ยังหวังให้พ่อของลัคกี้กลับมานะคะ แต่ถ้ากลับมาทำตัวเหมือนเดิมก็ไม่เอาTT